Tinos photoalbum









"Η ακρογιαλιά της Σάντα-Μαργαρίτα"
ποίημα της Αγγελικής Μωραΐτου-Γυγτογιάννη

Τέσσερα με πέντε χιλιόμετρα  απ’ τη Στενή, βρίσκεται η πανέμορφη αμμουδερή παραλία της Σάντα Μαργαρίτα, με πολλές αντιθέσεις. Άγρια, ελκυστική, πρωτόγονη, χαμογελαστή. Όμως θα ξεκινήσω τη μικρή μου ξενάγηση απ’ την αρχή. Βγαίνοντας απ’ τα ανεμοδαρμένα «Αλιμασούρια», περνάς τ’ αξάος. Εδώ και με νηνεμία ο αφέντης βοριάς ακονίζει τα δόντια του. Παραγκεριές και καυκάρες στο διάβα σου κρατούν συντροφιά. Πάνω ψηλά στον Τσικνιά, το πάντα ανταριασμένο βουνό, δεσπόζει ο Αϊ-Λιας. Ο βιγλάτορας κάτασπρος λάμπει στον ενίοτε ξάστερο ορίζοντά του. Προχωρά στο δρόμο του Αϊ-Σίδωρου, υπάρχει το εκκλησάκι του και το του Αϊ-Λευτέρη. Από κει αντικρίζεις την κοσμοπολίτικη Μύκονο που σου γνέφει…ερωτικά! Κατηφορίζοντας τα «Μάρμαρα» που κάποτε ήταν γεμάτα κόσμο, καλοκαίρι με τις «κατοικίες» και τους κεφάτους ανθρώπους. Εκεί ο Αϊ-Γιάννης περιμένει σιωπηλά. Βλέπει το πέλαγος δακρυσμένος. Φτάνεις στον Τσικνιά, κάνεις το σταυρό σου στον Αϊ-Στυλιανό και στον Αϊ-Γιάννη, καθώς και στον Αϊ-Αριστείδη. Εδώ άξιοι συνεχιστές των γονιών τους έχουν δώσει ζωή στην περιοχή με τα όμορφα φιλόξενα σπίτια τους. Είναι ο πάνω Τσικνιάς, γιατί στον κάτω Τσικνιά τα σπίτια που υπάρχουν και αριθμούν περίπου σε εξήντα είναι καλαίσθητα και προσεγμένα όμως κλειστά. Ελάχιστα ανοίγουν το καλοκαίρι. Καθώς αρχίζει ο κατήφορος κάτω αριστερά ο Αϊ-Δημήτρης ο θαλασσινός καβαλάρης σε περιμένει να πας να του ανάψεις το καντήλι. Κατεβαίνοντας αρχίζει να πρασινίζει. Δέντρα, αγρέλια, κήποι, νερά, λαγκαδιές δροσερές, αλλάζουν τις εικόνες. Φτάνεις πια κοντά στη Σάντα-Μαργαρίτα! Πάντα δεξιά στο λόφο η «Κιουρά», δηλαδή η Παναγία, Κυρά των αγγέλων και τα συγκροτήματα που, όχι και πολύ παλιά, φιλοξενούσαν τα παιδιά της κατασκήνωσης. Αριστερά και πάνω από το κύμα βρίσκεται το ομώνυμο εκκλησάκι της Σάντα-Μαργαρίτας ολοκάθαρο και ασβεστωμένο. Ένα υποτυπώδες πάρκινγκ υπάρχει που χωρά πέντε-έξι οχήματα. Και τότε πατάς την άμμο! Κατευθία απ’ τα φρύγανα αρχίζεις το κολύμπι στα πρασινογάλανα νερά, τα τόσο διαυγή. Είναι η ώρα που τα μάτια σου λούζονται σε φωτογραφίες, ενώ η ψυχή σου ακούει ήχους και μουσικές περίεργες. Οι αισθήσεις σου ανοίγουν, γεύεσαι την ομορφιά, ζεις τη στιγμή και λες «αξίζει να ρθεις σ’ αυτήν την γωνιά, την τόσο παρατημένη και παραμελημένη». Δε θα μπω στη διαδικασία να αναρωτηθώ γιατί η πλαζ είναι στην πρωτόγονή του κατάσταση. Ίσως γι’ αυτό μαγεύει. Είναι μια εκδοχή… όμως ονειρεύομαι τα εγγόνια της εγγονής μου να ’χουν ένα δεντράκι να δροσίζονται. Δεν προσδοκώ ομπρέλες και ξαπλώστρες, ντουζιέρες και καντίνες και κοσμοσυρροή. Μόνο μερικά ταπεινά αλμυρίκια να στολίζουν τα πλάνα. Κι όταν βγαίνει το φεγγάρι του Αυγούστου ασημένιο και σπάταλο, να χαϊδεύεται πάνω τους ναζιάρικα. Ο Ποσειδώνας πάντα φορτσάτος και θυμωμένος, όταν βγαίνει τις νύχτες στην αμμουδιά να καλμάρει τον κάματό του, βλέποντας το αγέρι της θάλασσάς του να καλησπερίζει και να κρατά συντροφιά στα θάμνα, που θα ’χουν πια μεγαλώσει. Αυτό ονειρεύομαι κάθε φορά που κατεβαίνω στη Σάντα-Μαργαρίτα. Και τα όνειρα…πάντα είναι ανέξοδα.

Στενή Τήνου 3/8/08
Αγγελική Μωραΐτου-Γυφτογιάννη

 

Home | Γενικές πληροφορίες | Η ζωή της πόλης | Επαγγελματικός οδηγός | Τουριστικός οδηγός | Διασκέδαση | Περιβάλλον | Τεχνολογία | Διάφορα | Web design |Links |Επικοινωνία |Χάρτης του Site |Πείτε μας τη γνώμη σας


Copyright © 2003 Vincenzo Travel Agency. All rights reserved.
Web design
Vincenzo Family Hotel Rooms and accomodation in Tinos island, Cyclades, Greece